اودراين رابطه مي فرمايد :«ايجاد استحكام وارتباط ميان مسلمانان، مستلزم اين است كه در جات علمى علماى اسلام ووظايف هر كدام از آنها معيّن شود تاهمواره آماده انجام وظيفه باشند.»[2] ولذامي بينيم كه سيّد ابراى ايجاد تبادل نظر وگفتگوى عالمان دينى مركزى پيشنهاد مى كند كه تا بدين وسيله آنان باتبادل نظر وگفتگو به وحدت ويگانگى لازم دست يايند. ولذا حوزه هاى علميه و مساجد را مراكزى مهّم براى ايجاد همبستگي وتفاهم در جامعه مسلمانان مى داند. ومى فرمايد:« هر كدام از اينها مكانى براى ظهور روح زندگى واحد در ميان جامعه مسلمانان باشد وهر كدام از اين محلّها مانند حلقه زنجيرى باشد كه هر گاه يكى از آن حلقه ها تكان بخورد حلقه هاى اطراف آن هم به صدا در آيند.» [3]

[2] -همان مدرك.

[3] -همان مدرك ص34ـ35.